N E W S L E T T E R  T K i W

A R T Y K U Ł Y

 

KATEGORIA: prawo podatkowe

- „In dubio pro tributario” – wątpliwości na korzyć podatnika. Czy aby na pewno? A jeśli tak, to kiedy? (maj 2016)

- Zmiana zasad opodatkowania nabycia nieruchomości od komornika (lipiec 2015)

- W perspektywie podatników – planowane (istotne) zmiany w prawie podatkowym (czerwiec 2015)

- TSUE uznaje sprzedaż książek elektronicznych za świadczenie usług i zabrania stosowania obniżonej stawki VAT (marzec 2015)

- Kolejne istotne zmiany w ustawie o podatku od towarów i usług (marzec 2015)

- Podatek akcyzowy: wiążąca informacja akcyzowa dla podmiotów niebędących importerami i eksporterami wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych (luty 2015)

- Uproszczenie zasad opodatkowania w PIT użytkowania przez pracowników samochodów służbowych dla celów prywatnych (listopad 2014)

- Wyrok TK w sprawie opodatkowania przychodu z tzw. nieodpłatnych świadczeń (lipiec 2014)

- Odliczenie VAT przy czynnościach wewnątrzzakładowych (maj 2014)

- Deklaracje w podatkach PIT i CIT  – przez Internet (kwiecień 2014)

- Zmiany w VAT od samochodów osobowych – od  kwietnia taniej nawet bez „kratki” (marzec 2014)

- Zmiany w VAT. Mała rewolucja dotycząca momentu powstania obowiązku w podatku od towarów i usług (luty 2014)

- Spółki komandytowo – akcyjne podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych (styczeń 2014)

- Nowelizacja Ordynacji podatkowej, kodeksu karnego skarbowego oraz Prawa celnego z dnia 15 października 2013 r. (listopad 2013)

- Czy spółki komandytowe unikną opodatkowania CIT? (październik 2013)

- Nowelizacja ustawy o podatku od towarów i usług (wrzesień 2013)

- Wyrok Trybunału Konstytucyjnego – można odzyskać podatek z tytułu nieujawnionych źródeł przychodów oraz przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach (wrzesień 2013)

- Nowelizacja ustawy o podatku akcyzowym w zakresie obrotu wyrobami węglowymi (sierpień 2013)

- Nowe warunki przeprowadzania kontroli podatkowych w zakresie cen transferowych (lipiec 2013)

- Aktualizacja danych podatników możliwa przez Internet (lipiec 2013)

–|–

„In dubio pro tributario” – wątpliwości na korzyć podatnika. Czy aby na pewno? A jeśli tak, to kiedy?

Maj 2016 r.

Ostatnia nowelizacja Ordynacji podatkowej w art. 2a wprowadziła dotychczas nieznaną przepisom tej ustawy regułę rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego na korzyść podatników. Wydawać by się mogło – rewolucyjna zmiana, w rzeczywistości – (niestety) niewiele w tej materii na „korzyść” podatników się zmieni.

 Po pierwsze: nie nowość.

Długo postulowana i „wyczekiwana” przez podatników normatywizacja zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika stanowi w istocie ukoronowanie wieloletniego dorobku orzeczniczego, m.in. Trybunału Konstytucyjnego. Od lat zasada ta na gruncie prawa podatkowego stanowiła jedną z reguł interpretacyjnych, których obowiązywanie wyprowadzano z przepisów Konstytucji, w tym w szczególności zasady demokratycznego państwa prawnego. Obowiązywanie reguły in dubio pro tributario oznacza, że w sytuacji gdy przepis prawa podatkowego budzi niedające usunąć się wątpliwości, to znaczy takie, których nie da się usunąć za pomocą dostępnych reguł wykładni albo przy zastosowaniu których możliwe jest wyciągnięcie sprzecznych ze sobą wniosków, wątpliwości te należy rozstrzygnąć na korzyść podatnika, tj. zastosować rozstrzygnięcie dla podatnika obiektywnie korzystniejsze. W praktyce, w zakresie przypadków, w których zasada ta będzie mogła mieć zastosowanie, przed nowelizacją jak i po nowelizacji, niewiele się zmieni. O ile zatem docenić należy próbę swoistego wyegzekwowania od organów podatkowych stosowania w praktyce zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika (doświadczenie dowodzi, że bywało z tym różnie, na co m.in. zwrócił uwagę Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt 18/09), błędem jest przypisywanie jej wprowadzeniu do tekstu ustawy znamion rewolucyjności.

Po drugie: niekompletna.

Formuła in dubio pro tributario nasuwa dość oczywiste skojarzenia z charakterystyczną dla prawa karnego zasadą in dubio pro reo. W istocie jednak skojarzenie to nie do końca odpowiada prawdzie. Przepis art. 2a stanowi wyłącznie o możliwości rozstrzygnięcia na korzyść podatnika wątpliwości co treści przepisów prawa. Tym samym nie obejmuje swym zakresem wątpliwości dotyczących stanu faktycznego. Co to w praktyce oznacza dla podatników? W niektórych przypadkach nawet krok w tył. Uwzględniając właściwą administracji podatkowej tendencję do literalnego rozumienia przepisów prawa („gdyby wolą ustawodawcy było uregulowanie więcej niż przewiduje tekst ustawy, ustawa ta brzmiałaby inaczej”), należy założyć, że te wątpliwości (dotyczące stanu faktycznego) na korzyść podatników rozstrzygane nie będą, a nieskutecznym okazać się może powoływanie w tym zakresie na orzecznictwo sądów administracyjnych, w których szerokie rozumienie zasady in dubio pro tributario nieraz znajdowało swój wyraz.

Po trzecie: tylko wątpliwość organu.

Omawiając znaczenie zasady rozstrzygania na korzyść podatnika niedających się wyeliminować wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego nie sposób pominąć zasadniczej wręcz kwestii  – do kogo należeć będzie ocena, kiedy przepis prawa podatkowego budzić będzie niedające się usunąć wątpliwości. Odpowiadając na to pytanie, należy stanowczo stwierdzić, że o pojawieniu się niedających się usunąć wątpliwościach co do interpretacji przepisów prawa podatkowego nie zadecyduje podatnik. Innymi słowy, skorzystanie przez podatnika z dobrodziejstw klauzuli in dubio pro tributario uzależnione zostało od uznania przez organ podatkowy, że istnieją wątpliwości co do sposobu rozumienia przepisu prawa podatkowego oraz wątpliwości tego rodzaju, których nie da się usunąć. Takie ujęcie klauzuli rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika budzi istotne zastrzeżenia: pomijając fakt, że jej treść zbudowana jest w oparciu o szereg pojęć niedookreślonych („czym bowiem jest niedająca się rozstrzygnąć wątpliwość”), przekazanie organom podatkowym kompetencji rozstrzygania, kiedy przepis prawa rodzi wątpliwości a kiedy nie, może okazać się wątpliwym narzędziem wzmocnienia gwarancji procesowych podatników. A nie o to chyba chodziło.

Po czwarte: paradoks.

Z lektury uzasadnienia do projektu ustawy zmieniającej Ordynację Podatkową wynika, że celem wprowadzenia reguły in dubio pro tributario było umożliwienie, w obszarze wykładni prawa podatkowego, realizacji zasady pewności prawa oraz jego uproszczenie. Uwzględniając jednak fakt, że zasada in dubio pro tributario w brzmieniu nadanym jej nowelizacją ustawy Ordynacja Podatkowa wykazuje wiele cech wspólnych z klauzulą ogólną, reguła ta sama w sobie może budzić liczne problemy interpretacyjne. W efekcie, zamierzony cel „uproszczenia” przepisów prawa podatkowego, może nie tyle nie zostać osiągnięty, co wręcz przeciwnie – klauzula rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika przyczyni się do pogłębienia niejasności przepisów prawa podatkowego.

Pomimo sygnalizowanych powyżej wad, reguła rozstrzygania na korzyść podatnika nie dających się usunąć wątpliwości co do interpretacji przepisów prawa podatkowego, winna stanowić mechanizm wykorzystywany przez podatników – przepisy podatkowe nie są doskonałe, a w przypadkach, gdy sposób ich sformułowania faktycznie budzi wątpliwości, klauzula in dubio pro tributario stwarza szansę na właściwe i korzystne dla podatnika rozstrzygnięcie.

 (Anna Tyniec)

–|–

Zmiana zasad opodatkowania nabycia nieruchomości od komornika

Lipiec 2015 r.

Kupujący mieszkanie lub dom na licytacji zapłaci od 2016 r. 2 proc. podatku od czynności cywilnoprawnych. Nowelizacja czeka już tylko na podpis Prezydenta.

Od 1 stycznia 2016 roku kupujący mieszkanie lub dom na licytacji zapłaci 2 proc. podatku od czynności cywilnoprawnych. Ustawa w tej sprawie czeka już tylko na podpis prezydenta. Zgodnie z nowelizacją uchylony zostanie art. 2 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w świetle którego podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają umowy sprzedaży rzeczy w postępowaniu egzekucyjnym lub upadłościowym. Z uzasadnienia projektu wynika, że powodem tej zmiany jest to, że w aktualnym stanie prawnym podatnikiem PCC z tytułu umowy sprzedaży jest kupujący, a zatem ani dłużnik, ani podmiot upadły. Brak zatem wytłumaczenia dla utrzymywania istniejącego wyłączenia.

Należy jednak pamiętać, że nabycie w drodze licytacji komorniczej nie w każdym przypadku będzie wiązało się z powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Art. 2 pkt 4 lit a ustawy o PCC wskazuje, że nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, w zakresie w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Jeśli więc sprzedaż nieruchomości spełni przesłanki opodatkowania VAT, kupujący nie będzie zobowiązany do zapłaty PCC.

(Damian Bugaj)

–|–

W perspektywie podatników – planowane (istotne) zmiany w prawie podatkowym

Czerwiec 2015 r.

Najprawdopodobniej (ostateczny termin wejścia w życie omawianych nowelizacji nie jest jeszcze znany, jest to natomiast termin prawdopodobny) od dnia 1 stycznia 2016 r. w ustawach podatkowych zacznie obowiązywać szereg nowych rozwiązań, które znacząco wpłynął nie tylko stricte na zwiększenie wysokości obciążeń publicznoprawnych, ale wiązać się będą z nowymi obowiązkami pozafiskalnymi (obowiązki dokumentacyjne).

W dniu 28 kwietnia 2015 r. na stronie Rządowego Centrum Legislacji opublikowano projekt zmian do ustaw o podatkach dochodowych w zakresie dokumentacji cen transferowych. Projekt ten zakłada wprowadzenie m.in. następujących rozwiązań:

  • obowiązek sporządzenia dokumentacji cen transferowych spoczywał będzie, co do zasady, na podatnikach, których przychody lub koszty przekroczą w roku podatkowym równowartość 2 mln euro,
  • zakłada się wprowadzenie trzystopniowej dokumentacji transakcji z podmiotami powiązanymi, tj. dokumentację na poziomie lokalnym (Local File), dokumentację grupową (Master File) oraz raportowanie według krajów (Country-By-Country Reporting) – zakres obowiązku dokumentacyjnego zależeć będzie od wysokości przychodów lub kosztów danego podmiotu osiąganych w roku podatkowym (po przekroczeniu pułapu 20 mln euro podatnicy będą zobowiązani sporządzić także dokumentację Master File, a po przekroczeniu pułapu 750 mln euro również dokumentację Country-By-Country Reporting),
  • szczegółowa treść dokumentacji cen transferowych zależeć będzie od rodzaju sporządzanej dokumentacji (wg. wyżej opisanej trzystopniowej skali),
  • obowiązkiem podatników dokonujących transakcji z podmiotami powiązanymi będzie konieczność sporządzenia kompletnej dokumentacji cen transferowych za dany rok podatkowy do dnia złożenia deklaracji rocznej w podatku dochodowym,
  • składając deklarację podatkową podatnicy będą obowiązani załączyć oświadczenie o sporządzeniu kompletnej dokumentacji cen transferowych (w przypadku spółek kapitałowych, takie oświadczenie będą podpisywać członkowie zarządu).
  • projekt modyfikuje również definicję podmiotów powiązanych – po wejściu w życie znowelizowanych przepisów jako podmioty powiązane postrzegane będą podmioty, które posiadają w kapitale zakładowym innego podmiotu bezpośrednio lub pośrednio 20% udziałów.

Wprowadzenie omówionych powyżej zmian legislacyjnych ma na celu dostosowanie krajowych regulacji w zakresie cen transferowych do wytycznych dyrektywy Rady (UE) z dnia 27 stycznia 2015 r. o zapobieganiu agresywnego planowania podatkowego oraz implementację wytycznych OECD opracowanych w ramach tzw. Base Erosion and Profit Shifting Action Plan.

Ministerstwo Finansów proponuje szereg zmian w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych; w zakresie podatku od nieruchomości. Zmiany dotyczyć mają przede wszystkim definicji o kluczowym znaczeniu dla wysokości tego podatku, tj. definicji budynku i budowli.

Między innymi, zgodnie z analizowaną propozycją – przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości w zakresie budowli będzie określany zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych (grupa 2, niektóre obiekty z grupy 1, np. stacje paliw, silosy, zadaszone parkingi). Budowlami dla celów tego podatku będą również części budowlane wszelkich maszyn i urządzeń sklasyfikowanych w grupach 3,4, 5 i 6 KŚT a także: przyłącza, urządzenia instalacyjne, ogrodzenia, place.

Przewidywaną ekonomiczną konsekwencją projektowanych zmian, ma być znaczące zwiększenie obciążeń podatkowych związanych z opodatkowaniem nieruchomości.

(Anna Borgosz)

–|–

TSUE uznaje sprzedaż książek elektronicznych za świadczenie usług i zabrania stosowania obniżonej stawki VAT

Marzec 2015 r.

Problem odpowiedniego klasyfikowania dla potrzeb VAT sprzedaży książek cyfrowych, które są dostarczane za pośrednictwem internetu poprzez pobieranie lub transmisję strumieniową („streaming”) i które mogą być czytane na komputerach tabletach, smartfonach i czytnikach książek cyfrowych pojawił się w styczniu 2012 roku, gdy Francja i Luksemburg wprowadziły obniżone stawki podatku VAT w wysokości – odpowiednio – 5,5 proc. oraz 3 proc. na dostarczenie książek elektronicznych. Przyjęte przez te państwa członkowskie rozwiązania spotkały się ze sprzeciwem Komisji Europejskiej, która wniosła skargę do Trybunału Sprawiedliwości UE, wskazując że stosowanie takiej obniżonej stawki VAT jest niezgodne z unijną dyrektywą.

Trybunał w dwóch wyrokach z 5 marca 2015 r. w sprawach C-479/13 (Komisja Europejska przeciwko Francji) i C-502/13 (Komisja Europejska przeciwko Luksemburgowi) przychylił się do zdania Komisji i uznał, że książki elektroniczne nie są „rzeczą” i dlatego ich sprzedaż nie może być traktowana jako dostarczanie towarów. Jest to zatem świadczenie usług, a więc w konsekwencji nie jest możliwe stosowania do isch sprzedaży obniżonej stawki VAT, tak jak w wypadku książek tradycyjnych. W konsekwencji, tylko e-booki na fizycznym nośniku( na przykład na płytach CD), mogą być objęte niższą stawką.

Trybunał  podkreślił także, że nawet jeśli, w celu przeczytania książki elektronicznej, konieczny jest nośnik fizyczny (taki jak czytnik ebooków ), to nośnik ten nie jest jednak dostarczany z książką elektroniczną, a zatem załącznik III do Dyrektywy VAT  swoim zakresem stosowania nie  obejmuje dostawy takich książek. Ponadto Trybunał stwierdził, że dyrektywa VAT wyłącza jakąkolwiek możliwość zastosowania obniżonej stawki VAT do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, a dostawa książek elektronicznych – jego zdaniem –  stanowi taką usługę.

(Damian Bugaj)

ŹRÓDŁO

–|–

Kolejne istotne zmiany w ustawie o podatku od towarów i usług

Marzec 2015 r.

W dniu 16 stycznia 2015 r. projekt nowelizacji przepisów ustawy o VAT z dnia 30 grudnia 2014 r. przygotowany przez Radę Ministrów został poddany pod obrady Sejmu. Projekt ustawy przewiduje szereg znaczących zmian, które z jednej strony doprowadzą do rozszerzenia przedmiotowego zakresu zastosowania mechanizmu tzw. odwróconego obciążenia podatkiem (katalog towarów), a z drugiej ograniczą zakres zastosowania tego mechanizmu. Ponadto znowelizowane przepisy mają przyczynić się do ułatwienia podatnikom stosowania przepisów ustawy dotyczących odliczeń podatku VAT w przypadkach tzw. sprzedaży mieszanej. Jak wynika z uzasadnienia do projektu ustawy zmieniającej ustawę o VAT proponowane zmiany doprowadzą do pełniejszego dostosowania przepisów polskiej ustawy o VAT do przepisów Dyrektywy jak i orzecznictwa TSUE (w szczególności orzeczeń zapadłych w sprawach C-511/10 i C-437/06, dot. przykładowych metod odliczania podatku VAT w odniesieniu do towarów i usług wykorzystywanych do celów mieszanych – opodatkowanych i zwolnionych lub opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem).

Zgodnie z projektem, od dnia 1 lipca 2015 r. rozszerzeniu ulegnie katalog towarów objętych mechanizmem odwrotnego obciążenia podatkiem VAT (mechanizm ten zakłada przeniesienie obowiązku rozliczenia podatku VAT z sprzedawcy na nabywcę) . Dotyczyć to będzie m.in. takich towarów jak: notebooki, laptopy, telefony komórkowego oraz konsole do gier video. Co istotne mechanizm odwróconego obciążenia zostanie ograniczony do przypadków, w których nabywca występuje w obrocie gospodarczym jako czynny podatnik VAT (nie znajdzie natomiast zastosowania w przypadkach, gdy nabywca jest podatnik wykonujący wyłącznie czynności zwolnione z podatku na podstawie art. 43 lub podatników zwolnionych na zasadach wynikających z art. 113 ustawy o VAT).

Zmiany związane z odliczeniem podatku naliczonego w przypadkach tzw. sprzedaży mieszanej dotyczyć będą następujących obszarów: projekt zakłada określenie proporcji przy odliczaniu podatku VAT w odniesieniu do nabywanych towarów i usług wykorzystywanych dla celów sprzedaży mieszanej oraz w przypadku wykorzystywania nabytych towarów i usług do wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak również innych celów (w tym prywatnych) – jeżeli podatnik nie będzie w stanie przypisać nabytych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej, kwota podatku do odliczenia zostanie obliczona w zgodzie ze sposobem wykorzystywania danego towaru lub usługi. Warto zauważyć, że regulacja ta znajdzie zastosowanie także do odliczeń podatku VAT od nabycia samochodów, których podatnik nie wykorzystuje wyłącznie w ramach wykonywanej działalności gospodarczej. Ponadto nowelizacja przewiduje określenie przez Ministra Finansów przykładowych sposobów obliczania proporcji oraz określenie zasad postępowania w przypadku zmiany zakresu wykorzystania zakupionych towarów i usług w drodze korekty.

Planowane wejście w życie przepisów dotyczących zmian w zakresie odliczania podatku VAT ustalono na dzień 1 stycznia 2016 r.

(Anna Borgosz)

ŹRÓDŁO

–|–

Podatek akcyzowy: wiążąca informacja akcyzowa dla podmiotów niebędących importerami i eksporterami wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych

Luty 2015 r.

Od dnia 1 stycznia 2015 r. podmioty dokonujące obrotu towarami akcyzowymi lub samochodami osobowymi na terytorium kraju lub/i Unii Europejskiej uzyskały możliwość otrzymania tzw. wiążącej informacji akcyzowej. Dotychczas możliwość taka (otrzymania tzw. wiążącej informacji taryfowej) dotyczyła wyłącznie podmiotów dokonujących importu lub eksportu.

Wiążąca informacja akcyzowa to wydawane w formie decyzji urzędowe potwierdzenie prawidłowości stosowanej klasyfikacji taryfowej dla wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych w układzie Nomenklatury Scalonej lub określenie rodzaju wyrobu akcyzowego przez opis wyrobu wystarczający do opodatkowania tego wyrobu, organizacji obrotu tymi wyrobami lub do oznaczenia znakami akcyzy tych wyrobów. Wniosek o wydanie wiążącej informacji akcyzowej należy złożyć do Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu, czas oczekiwania na wydanie wynosi 3 miesiące. Wniosek ten nie podlega opłacie.

Zasadniczą korzyścią wynikającą z faktu otrzymania wiążącej informacji akcyzowej jest jej wiążący charakter – w odniesieniu do konkretnego przedmiotu, opisanego we wniosku,  gwarantuje ona podmiotowi, który ją uzyskał, że przedmiot ten nie zostanie w inny sposób zakwalifikowany.  Prawidłowa kwalifikacja wyrobów akcyzowych lub samochodu osobowego w układzie Nomenklatury Scalonej ma natomiast istotne znaczenie z punktu widzenia m.in. opodatkowania podatkiem akcyzowym.

(Anna Borgosz)

ŹRÓDŁO

–|–

Uproszczenie zasad opodatkowania w PIT użytkowania przez pracowników samochodów służbowych dla celów prywatnych

Listopad 2014 r.

Z dniem 1 stycznia 2015 r. zaczną obowiązywać nowe regulacje dotyczące zasad rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych płaconego przez pracowników z tytułu użytkowania przez nich samochodów służbowych dla celów prywatnych. Zmiana ta została wprowadzona na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej (data ogłoszenia: 27 listopada 2014 r.)

Istotą regulacji jest ułatwienie rozliczeń.

Nowelizacja zapełnia dotychczasowy brak w ustawie PIT w zakresie szczegółowych regulacji, które odnosiłyby się do ustalania wartości nieodpłatnego świadczenia uzyskiwanego przez pracowników użytkujących nieodpłatnie samochody służbowe dla celów prywatnych. Nowe przepisy przewidują, że wartość takiego świadczenia wyniesie 250 zł miesięcznie dla samochodów o pojemności silnika do 1600 cm3 lub 400 zł miesięcznie dla samochodów o pojemności silnika powyżej 1600 cm3. W przypadku wykorzystywania  przez pracownika samochodu służbowego przez określoną część miesiąca, wartość przychodu uzyskiwanego z tytułu nieodpłatnego świadczenia obliczana będzie za każdy dzień wykorzystywania samochodu w wysokości 1/30 w/w kwot, tj. odpowiednio 1/30 z 250 zł lub 1/30 z 400 zł. W przypadku, gdy udostępnienie pracownikowi samochodu służbowego następuje za częściową odpłatnością, przychód pracownika ustalany będzie w wysokości różnicy pomiędzy wartością określoną w ustawie i odpłatnością ponoszoną przez pracownika.

Co istotne wejście w życie nowych przepisów nałoży na pracodawców obowiązek dostosowania zapisów w obowiązujących w zakładach pracy regulaminach użytkowania samochodów służbowych do znowelizowanych przepisów ustawy.

(Anna Borgosz)

ŹRÓDŁO

–|–

Wyrok TK w sprawie opodatkowania przychodu z tzw. nieodpłatnych świadczeń

Lipiec 2014 r.

Od lat szereg kontrowersji budziła praktyka opodatkowania przychodu pracownika z tytułu nieodpłatnych świadczeń oferowanych pracownikom przez pracodawcę. Do najbardziej spornych należało organizowanie imprez integracyjnych, oferowanie dodatkowych ubezpieczeń na życie, polis OC lub zapewnianie pracownikom dojazdu do pracy poprzez organizowanie zbiorowego transportu. Pracodawcy nie byli pewni, co do konieczności traktowania oferowanych świadczeń w kategorii przychodu podlegającego opodatkowaniu, a tym samym ujęcia go w podstawie obliczenia zaliczki na podatek.

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K7/13) orzekł, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umożliwiające opodatkowanie w ramach przychodu ze stosunku pracy sfinansowanych przez pracodawcę nieodpłatnych świadczeń są zgodne z Konstytucja RP (z sentencji orzeczenia: przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozumiane w ten sposób, że „inne nieodpłatne świadczenie” oznacza wyłącznie przysporzenie majątkowe o indywidualnie określonej wartości, otrzymane przez pracownika(…)). Jednocześnie w wyroku Trybunał określił przesłanki, których spełnienie zadecyduje o konieczności opodatkowania nieodpłatnego świadczenia.

W pierwszej kolejności Trybunał podkreślił, że oferowane przez pracodawcę świadczenie musi stanowić dla pracownika „dochód”, tj. realną korzyść ekonomiczną, którą jest także zaoszczędzenie wydatków. Dochodem będzie tylko takie świadczenie, z którego pracownik skorzystał w pełni dobrowolnie, które leżało w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i które, gdyby nie finansowanie ze strony pracodawcy, pracownik musiałby zakupić sam (zdaniem Trybunału może to dotyczyć zarówno organizowania transportu pracowników, jak również oferowania dodatkowych ubezpieczeń).

Kryterium korzyści ekonomicznej nie jest natomiast spełnione w przepadku organizowania przez pracodawcę imprez integracyjnych – nawet dobrowolny udział pracownika w takiej imprezie nie prowadzi do wniosku o powstaniu korzyści majątkowej, w postaci zaoszczędzenia przez pracownika określonych wydatków.

Drugim kryterium opodatkowania nieodpłatnych świadczeń jest ich stosowna indywidualizacja. Oznacza to, że korzyść ekonomiczna, jaką stanowi finansowane przez pracodawcę świadczenie, musi mieć charakter zindywidualizowany i wymierny, nie może być dostępne w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów.

(Anna Borgosz)

ŹRÓDŁO

–|–

Odliczenie VAT przy czynnościach wewnątrzzakładowych

Maj 2014 r.

W orzecznictwie sądów administracyjnych zarysowała się nowa linia orzecznicza w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT (VAT naliczony od zakupu) w związku z tzw. czynnościami wewnątrzzakładowymi, tj. czynnościami realizowanymi przez oddział dla jednostki macierzystej (oddział i jednostka stanowią jeden podmiot będący podatnikiem VAT).

Spory pomiędzy podatnikami a administracją podatkową, odmawiającą podatnikom odliczenia wynikały z odmiennej interpretacji art. 86 ust. 8 pkt. 1 ustawy VAT. Zgodnie z tym przepisem podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli importowane lub nabywane towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium Polski, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Zdaniem organów podatkowych podatnik, dokonując zakupów poprzez oddział na rzecz jednostki macierzystej, położonej poza terytorium kraju, w związku z faktem, że pomiędzy oddziałem a jednostką nie dochodzi do żadnej czynności opodatkowanej, występuje w roli konsumenta, a tym samym nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT.

Sądy administracyjne stanęły w obronie praw podatników – warunkiem odliczenia VAT naliczonego jest wykazanie i udokumentowanie przez podatnika związku zakupów z prowadzoną działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT w innym państwie członkowskim, także wtedy, gdy na ternie Polski podatnik ten nie wykonuje czynności opodatkowanych (WSA Kraków, I SA/Kr 2054/13, NSA I FSK 353/13).

(Anna Borgosz)

ŹRÓDŁO

–|–

Deklaracje w podatkach PIT i CIT  – przez Internet

Kwiecień 2014 r.

Ministerstwo Finansów opublikowało projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw. Projekt ten przewiduje istotne zmiany w sposobie sporządzania i składania większości deklaracji podatkowych. Zmiany dotyczyć będą także zeznań, wykazów i informacji, które płatnicy i podatnicy będą zobowiązani przesyłać za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Nowe przepisy znajdą zastosowanie do dochodów (poniesionych strat) osiągniętych od dnia 1 stycznia 2014 r. Istotą nowelizacji jest wprowadzenie generalnej zasady, zgodnie z którą deklaracje podatkowe, w tym: w odniesieniu do podatku PIT roczna deklaracji o pobranych zaliczkach (PIT-4R) i ryczałtowanym podatku (PIT-8AR), informacja m.in. o przychodach z innych źródeł (PIT-8C), o dochodach i pobranych zaliczkach (PIT-11) a także roczne obliczenie podatku za podatnika (PIT-40), a w przypadku podatku CIT zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (straty), tj. CIT-8. CIT-8A, CIT-8B będę sporządzane i przesyłane do urzędów skarbowych w formie elektronicznej.

Zgodnie z projektem, możliwość złożenia deklaracji w dotychczasowej formie papierowej, nie zostałaby zlikwidowana w zupełności, przysługiwałoby jedynie niewielkiej grupie podmiotów. Wiązało się by się to jednak ze zmianą terminu ich składania – termin na sporządzenie i przekazanie do urzędu skarbowego oraz podatnikowi informacji oraz rocznego obliczenia podatku upływałby już z końcem stycznia roku następującego po roku podatkowym (obecnie, termin ten upływa z ostatnim dniem lutego).

Co ważne, nowelizacja przewiduje, że złożenie deklaracji, informacji oraz rocznego obliczenia podatku w formie papierowej, tam gdzie przepisu ustawy wprowadzają obowiązek formy elektronicznej, będzie traktowane na równi z ich niezłożeniem.

Celem wprowadzanych zmian jest usprawnienie wymiany informacji pomiędzy administracją podatkową a płatnikami PIT i podatnikami CIT.

Planowany termin wejścia w życie nowelizacji to 1 stycznia 2015 r.

(Anna Borgosz)

–|–

Zmiany w VAT od samochodów osobowych – od  kwietnia taniej nawet bez „kratki”

Marzec 2014 r.

Z dniem 1 kwietnia 2014r. wejdzie w życie nowelizacja ustawy o VAT, przewidująca nowe zasady rozliczania podatku od samochodów, których dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 t.  Zakresem zmian objęte będą zarówno zasady odliczania VAT od zakupu (leasingu, najmu itp.) samochodów osobowych, jak też od wszelkich kosztów ponoszonych w związku z eksploatacją pojazdów (koszty napraw, ubezpieczenia). Nowelizacja przewiduje prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego przy zakupie samochodu osobowego wykorzystywanego zarówno do celów związanych z prowadzeniem opodatkowanej działalności gospodarczej, jak też do celów prywatnych. Warto dodać, że prawo do odliczenia nie będzie ograniczone limitem kwotowym, jak to ma miejsce dotychczas (na gruncie obecnie obowiązujących przepisów podatnikowi przysługuje prawo odliczenia 60% podatku, nie więcej jednak niż 6.000 zł).

Inaczej przedstawia się sytuacja wydatków eksploatacyjnych związanych z samochodami osobowymi, wykorzystywanymi wyłącznie w zakresie działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu.  W takim przypadku podatnik będzie uprawniony do odliczenia całości kwoty podatku naliczonego z tytułu tych wydatków. Powyższe uprawnienie uzależnione jednak będzie od wyłącznie profesjonalnego charakteru wykorzystania samochodu osobowego przez podatnika. Zgodnie z nowymi przepisami będzie tak, gdy sposób wykorzystywania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, będzie wykluczać jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Podatnicy będą więc zobowiązani do prowadzenia ewidencji wykorzystania samochodu do celów zawodowych. Zwolnienie z tego obowiązku będzie dotyczyło tych podatników, u których wykluczona zostanie w ogóle możliwość wykorzystania pojazdu do celów prywatnych (np. nabywających samochody w celu odsprzedaży, leasingu, kiedy samochody nie zostaną zarejestrowane).
Powyższe zmiany są efektem dostosowywania polskiej ustawy VAT do przepisów unijnych. Resort finansów już kalkuluje zmniejszenie wpływów w związku z nowelizacją – tylko w 2014r. z tego powodu do budżetu trafi ok. 940 mln zł mniej niż w roku poprzednim.

(Jan Starybrat)

ŹRÓDŁO

–|–

Zmiany w VAT. Mała rewolucja dotycząca momentu powstania obowiązku w podatku od towarów i usług

Luty 2014 r.

Od 1 stycznia 2014r. zmianie uległy zarówno ogólne jak i szczególne zasady dotyczące powstania obowiązku podatkowego. Dotychczas zgodnie z art.19 ustawy o podatku od towarów i usług, o momencie jego powstania decydowała data wystawienia faktury – od  1 stycznia zrezygnowano z tego rozwiązania, uchylając art.19 i zastępując go regulacją art.19a wiążącą powstanie obowiązku podatkowego z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Ciągle jednak otrzymanie całości lub części zapłaty przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi rodzi powstanie obowiązku podatkowego.

„Chwilę dokonania dostawy towarów” zdefiniowano jako moment w którym następuje przeniesienie prawa do rozporządzania nimi jak właściciel, co należy generalnie odczytywać jako dotychczasowy moment „wydania towarów”. Przykładowo będą to momenty: wydania towaru bezpośrednio nabywcy lub osobie przez niego wskazanej;  dostarczenia transportem własnym dostawcy, lub najętym przez niego, do miejsca wskazanego zgodnie z umową przez nabywcę; pozostawienia towaru w miejscu wskazanym przez nabywcę do jego dyspozycji, w sposób przez niego wskazany;  wysyłanie towaru przez dostawcę nabywcy za pośrednictwem przewoźnika, kuriera, poczty itp. (ryzyko utraty towaru ponosi nabywca) – dokonanie dostawy towaru następuje z chwilą wydania towaru podmiotowi, który jest zobowiązany do jego dostarczenia.

W kwestii wykonania usługi nowelizacja ustawy o podatku od towarów i usług określa następujące momenty, w których uznaje się usługę za wykonaną: jeżeli usługa jest przyjmowaną częściowo uważa się ją za wykonaną w odniesieniu do tej części usługi, dla której to określono zapłatę; usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi; usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. (Przez rok należy rozumieć 12 kolejnych następujących po sobie miesięcy. Uznanie usług o charakterze ciągłym za wykonane z upływem wskazanych w przepisach terminów, oznacza, że są one uznane za wykonane w ostatnim dniu tych terminów, tj. a) ostatniego dnia każdego okresu, do którego odnoszą się płatności lub rozliczenia, b) 31 grudnia każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia usługi).

(Damian Bugaj)

ŹRÓDŁO

–|–

Spółki komandytowo – akcyjne podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych

Styczeń 2014 r.

Do końca 2013 roku podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych mogli być wyłącznie wspólnicy spółek komandytowo – akcyjnych. Oznaczało to, że bieżące dochody takich spółek nie były opodatkowane podatkiem dochodowym, a podlegały opodatkowaniu dopiero w dniu faktycznego otrzymania dywidendy przez akcjonariuszy (uchwała NSA z 16 stycznia 2012 roku, sygn. akt II FPS 1/11).

Ustawa nowelizująca z 8 listopada 2013 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym wprowadziła zasadniczą zmianę we wskazanym powyżej sposobie rozliczania podatków. Od początku bieżącego roku spółki komandytowo-akcyjne są również podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych na takich samych zasadach jak spółki kapitałowe. W praktyce oznacza to podwójne opodatkowanie takich spółek: od dochodów osiąganych przez spółkę trzeba odprowadzać podatek już na etapie ich osiągania (według stawki 19%), a następnie z chwilą podziału zysku pomiędzy wspólników (również stawka 19%).

Dotychczasowym, preferencyjnym zasadom podlegają jednakże spółki, których rok obrotowy nie kończy się 31 grudnia 2013 roku, spółki założone przed 12 grudnia 2013 roku lub spółki, których rok obrotowy został zmieniony przed tą datą.

Nowelizacja nie objęła natomiast swym zakresem spółek komandytowych.

(Patrycja Bądek)

–|–

Nowelizacja Ordynacji podatkowej, kodeksu karnego skarbowego oraz Prawa celnego z dnia 15 października 2013 roku

Listopad 2013 r.

Wspomniana zmiana przepisów wykonuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2012 roku (sygn. akt P 30/11), w którym stwierdzono, że niepoinformowanie podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, w sytuacji gdy podatnik nie wiedział o wszczęciu takiego postępowania i mógł przyjąć, że zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu, jest naruszeniem zasady ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa.

Termin przedawnienia zobowiązań podatkowych wynosi 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Jedną z przyczyn zawieszenia biegu tego terminu jest wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia następuje z mocy prawa z chwilą wydania postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia w sprawie, o którym podatnik nie był informowany. Brak wiedzy podatnik w tym zakresie powodował stan niepewności co do sytuacji prawnej podatnika. Podatnik o fakcie toczącego się postępowania podatnik dowiadywał się dopiero z chwilą wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów.

Nowelizacja nakłada na organy podatkowe i celne obowiązek zawiadamiania dłużnika o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania.  Według nowych przepisów podatnik będzie o tym informowany najpóźniej w terminie, w którym według zasad ogólnych zobowiązanie to przedawniłoby się. Nowe obowiązki informacyjne obejmą – oprócz podatników – także postępowania w sprawach dotyczących należności płatników lub inkasentów z tytułu niepobranych lub niewpłaconych podatków.

(Dominika Fijał)

LINK DO ZMIANY USTAW

–|–

Czy spółki komandytowe unikną opodatkowania CIT?

Październik 2013 r.

W dniu 10 października 2013 r. stała podkomisja do spraw monitorowania systemu podatkowego, przyjęła poprawkę do rządowego projektu ustawy zmieniającej przepisy ustaw podatkowych, która miała doprowadzić do objęcia podatkiem dochodowym od osób prawnych spółek komandytowych i komandytowo akcyjnych.  Przyjęta poprawka polega na wykreśleniu części dotyczącej zmiany formy opodatkowania spółki komandytowej.  Należy przy tym zwrócić uwagę, że przedstawiciel ministerstwa finansów nie wniósł sprzeciwu do wykreślenia tych zmian z projektów ustaw podatkowych, a poprawka została zgłoszona przez przedstawiciela platformy obywatelskiej, co pozwala przypuszczać, że została uzgodniona wewnątrz klubu i zostanie zaakceptowana na dalszych etapach procedury legislacyjnej.

W świetle powyższego z dużym prawdopodobieństwem nie dojdzie do zmian ustaw podatkowych, unicestwiających powszechnie dzisiaj stosowaną strukturę optymalizacyjną w postaci spółki z.o.o. spółki komandytowej  (spółka komandytowa, której komplementariuszem jest spółka z o.o.).

Na marginesie można dodać, że wcześniej w ramach obrony przed planowanymi zmianami powstało już  kilka interesujących propozycji struktur optymalizacyjnych. Jedną z niech jest tzw. Parasol. Konstrukcja ta zakłada, że zakład produkcyjny umiejscowiony jest w spółce jawnej, której kontrahentem jest sp. z o.o., która zawiera dalsze umowy z kontrahentami. Oczywiście zważywszy na problematykę cen transferowych, umowy pomiędzy spółka jawną a sp. z o.o. muszą być zawierane w warunkach rynkowych, w tym z uwzględnieniem stopni ryzyka. Nie mniej jednak konstrukcja ta pozwala alokować przynajmniej cześć zysków do spółki jawnej, a tym samym doprowadzić do ich jednostopniowego opodatkowania.

(Kamil Pociecha)

–|–

Nowelizacja ustawy o podatku od towarów i usług

Wrzesień 2013 r.

Z dniem 1 października 2013 r. w życie wchodzi ustawa z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw. Nowelizacja wprowadza szereg mechanizmów, które zgodnie z założeniami ustawodawcy, mają przeciwdziałać oszustwom podatkowym w obrocie tzw. towarami wrażliwymi.

Najistotniejszą zmianę stanowi wprowadzenie solidarnej odpowiedzialności podatnika całym jego majątkiem, na rzecz którego dokonano dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy (wyroby stalowe, paliwa oraz złoto). Nabywca wraz z podmiotem dokonującym dostawy odpowiada za jego zaległości podatkowe,  w części proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonaną na rzecz tego nabywcy, jeżeli:

  • wartość towarów w danym miesiącu przekroczyła kwotę 50.000 zł, oraz
  • w momencie dokonania dostawy na jego rzecz, podatnik wiedział lub miał uzasadnione podstawy, że kwota podatku, wynikająca z tych dostaw, nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

​Organ podatkowy będzie mieć 3 lata od końca roku, w którym miała miejsce dostawa towarów na wydanie decyzji o odpowiedzialności nabywcy za zaległości podatnika dokonującego dostawy.

Ustawa rozszerza także katalog towarów, w stosunku do których zastosowanie znajdzie procedura odwrotnego obciążenia podatkiem – w tym wypadku obowiązek rozliczenia podatku spoczywa na kupującym (wykaz towarów zawiera załącznik nr 11 do ustawy).

Dalsze zmiany dotyczą: ograniczenia możliwość kwartalnego rozliczenia podatku (w przypadku obrotu towarami wrażliwymi i wartości dostaw przekraczającej 50.000 w poprzedzających czterech okresach kwartalnych), modyfikacji ulegną również zasady stosowania zwolnienia z podatku, odnoszące się do darowizn produktów żywnościowych dla organizacji pożytku publicznego. Od 1 października 2013 r. produkty spożywcze bez podatku będą mogli przekazywać OPP nie tylko producenci, ale również sprzedawcy, hurtownicy, restauratorzy i inni dystrybutorzy żywności.

(Anna Borgosz)

LINK DO ZMIANY USTAWY

–|–

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego – można odzyskać podatek z tytułu nieujawnionych źródeł przychodów oraz przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach

Wrzesień 2013 r.

Wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że:
1. Art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm., zwana dalej „ustawa PIT”), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2001 r., nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 1, art. 46 i art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest zgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji.

2. Art. 20 ust. 3 ustawy PIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP.

3. Art. 68 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm, zwana dalej „o.p.”) jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP. Przepis ten utraci moc obowiązującą z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

W cytowanym wyroku Trybunał Konstytucyjny podważył większość przepisów obowiązujących w latach 1998-2006, które regulowały opodatkowanie, tzw. stawką karną w wysokości 75 %, przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach bądź pochodzących z nieujawnionych źródeł.  Pomimo, że Trybunał Konstytucyjny przyjął, że ustanowienie stawki 75 % (art. 30 ust. 1 pkt 7) nie stoi w sprzeczności z Konstytucją, albowiem samo w sobie nie kształtuje kary bądź środka karnego, to równocześnie stwierdził, że pozostałe dwa z zakwestionowanych przepisów naruszają art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP. Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przepisy te obarczone są bardzo poważnymi wadami legislacyjnymi dotyczącymi ich konstrukcji i treści. W szczególności, wprowadzając restrykcyjną instytucję podatku od dochodów nieujawnionych, ustawodawca unormował ją w trzech lakonicznych przepisach, które okazały się nieprecyzyjne i niejednoznaczne. Trybunał zwrócił uwagę, że przedmiotowe uregulowanie stanowi niewystarczający szkielet omawianej instytucji, która w istotnym stopniu została ukształtowana dopiero w praktyce. Z kolei zaś dostrzeżone w orzecznictwie wątpliwości wyjaśniono wbrew zasadzie in dubio pro tributario. tj. na niekorzyść podatnika.

Wyrok Trybunału dotyczył wyłącznie przepisów w kształcie obowiązującym do 2006 r. jednak w związku z tym, że zmiany  wprowadzone po 2006 r. mają jedynie charakter techniczny, można domniemywać, że nowe przepisy również powinny zostać uznane za niekonstytucyjne.

Należy podkreślić, że wyrok Trybunału mogą wykorzystać zarówno podatnicy, w stosunku do których decyzja wydana na podstawie zakwestionowanych przepisów stała się ostateczna jak również podatnicy w stosunku do których toczy się jeszcze postępowanie w tym przedmiocie przed organami podatkowymi lub sądami administracyjnymi, a nawet w pewnym zakresie podatnicy, który prowadzą z fiskusem spór co do majątku ujawnionego po 2006 r.

W przypadku osób,  wobec których decyzja stała się ostateczna, możliwość wykorzystania wyroku Trybunału jest ograniczona w czasie. W dniu 27 sierpnia 2013 r. w Dzienniku Ustaw RP została opublikowana sentencja wyroku. Od tego czasu biegnie miesięczny termin przewidziany przepisami ordynacji podatkowej do wznowienia postępowania. Termin ten upływa w dniu 27 września 2013 r.

Późniejsze wzruszenie decyzji, będzie możliwe jedynie w sytuacji w której uda się wykazać przesłanki niezbędne do przywrócenia miesięcznego terminu tj. brak winy w jego przekroczeniu oraz zachowanie 7 dniowego terminu od ustania przyczyny, w związku z którą podatnik nie mógł złożyć odpowiedniego wniosku.

(Kamil Pociecha)

LINK DO ORZECZENIA

–|–

Nowelizacja ustawy o podatku akcyzowym w zakresie obrotu wyrobami węglowymi
Sierpień 2013 r.

W dniu 12 lipca 2013 r. Sejm RP uchwalił nowelizację do ustawy o podatku akcyzowym. Założeniem nowelizacji jest zmiana w sposobie opodatkowania akcyzą wyrobów węglowych – ustawa modyfikuje konstrukcję opodatkowania wyrobów węglowych, w celu uproszczenia obrotu tymi wyrobami, znosi część uciążliwych obowiązków dokumentacyjnych oraz wprowadza nowe wyłączenia  z opodatkowania szeregu transakcji.

Istotę zmian stanowi wprowadzenie do ustawy pojęcia finalnego nabywcy węglowego oraz modyfikacja definicji pośredniczącego podmiotu węglowego w jej obecnie obowiązującej formie.  Od posiadanego statusu będzie zależała m. in. możliwość nabywania wyrobów węglowych opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu, bądź też podlegających zwolnieniu z opodatkowania akcyzą.

Nowe przepisy zwalniają z opodatkowania transakcje sprzedaży wyrobów węglowych pomiędzy pośredniczącymi podmiotami węglowymi, które dokonywane są na terytorium kraju, a także import, eksport, wewnątrzwspólnotowe dostawę oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie tych wyrobów przez pośredniczący podmiot węglowy. Poza zakresem ustawy o podatku akcyzowym znajdzie się także eksport oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa wyrobów węglowych dokonywane przez finalnego nabywcę węglowego.

Wprowadzone przez Parlament przepisy znacząco redefiniują sposób dokumentowania obrotu wyrobami węglowymi, wprowadzając całkowicie nowe zasady i obowiązki stron transakcji tymi wyrobami (ustawodawca zadecydował m. in. o rezygnacji z obowiązku dołączania do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy).

Ustawa wchodzi w życie po 30 dniach od dnia jej ogłoszenia.

(Anna Borgosz)

–|–

Nowe warunki przeprowadzania kontroli podatkowych w zakresie cen transferowych

Lipiec 2013 r.

Z dniem 18 lipca 2013 r. wchodzi w życie rozporządzenie Ministra Finansów zmieniające przepisy w sprawie sposobu i trybu określania dochodów w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych. Nowelizacja ta wprowadza szereg istotnych zmian, decydujących o sposobie przeprowadzania kontroli podatkowych w zakresie cen transferowych.

Wprowadzone zmiany dotyczą przede wszystkim zasad wyboru przez kontrolujących metody szacowania dochodu podatnika zgodnie z tzw. zasadą ceny rynkowej, czyli w wysokości, jaką ustaliłyby między sobą niezależne podmioty. Nowelizacja nakłada na kontrolujących obowiązek dokonania analizy porównywalności transakcji przed dokonaniem oszacowania poprzez zdefiniowanie precyzyjnej i wyczerpującej „procedury”, zawierającej katalog następujących po sobie czynności, jakie urzędnik powinien wykonać podczas kontroli cen transferowych. Rozporządzenie w znowelizowanej formie wprowadza ponadto katalog usług o niskiej wartości dodanej oraz wydatków akcjonariusza, które nie powinny być uznane za związane ze świadczeniem usług, istotnie uzupełnia także przepisy dotyczących stosowania metody podziału zysku o sprecyzowanie sytuacji, w której podziałowi podlega strata.

Rozporządzenie w znowelizowanym kształcie jest kompleksowym zbiorem zasad, jakimi winni kierować się urzędnicy kontrolujący transakcje pomiędzy podmiotami powiązanymi.

Przytoczone zmiany w polskich przepisach opierają się na znowelizowanych w 2010 r. wytycznych OECD w sprawie Cen Transferowych dla Przedsiębiorstw Wielonarodowych oraz Administracji Podatkowych oraz uwzględniają rezultaty prac Wspólnego Forum UE ds. Cen Transferowych.

(Anna Borgosz)

LINK DO ZMIANY ROZPORZĄDZENIA

–|–

Aktualizacja danych podatników możliwa przez Internet

Lipiec 2013 r.

W dniu 1 lipca 2013 r. weszło w życie rozporządzenie ministra finansów w sprawie określenia rodzajów zgłoszeń, które mogą być składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zgodnie z nowymi przepisami możliwym jest złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego osoby fizycznej będącej podatnikiem (ZAP-3), właściwego do wskazania aktualnego miejsca zamieszkania i numeru rachunku bankowego do zwrotu nadpłaty lub podatku, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W poprzednio obowiązującym stanie prawnym pomimo przesłania formularza PIT przez Internet, zgłoszenie aktualizacyjne należało złożyć w formie papierowej we właściwym urzędzie.

(Anna Borgosz)

LINK DO ROZPORZĄDZENIA